Zgodnie z art. 670 § 1 k.c. dla zabezpieczenia czynszu oraz świadczeń dodatkowych, z którymi najemca zalega nie dłużej niż rok, przysługuje wynajmującemu ustawowe prawo zastawu na rzeczach ruchomych najemcy wniesionych do przedmiotu najmu, chyba że rzeczy te nie podlegają zajęciu. Ustawowe prawo zastawu na rzeczach ruchomych rozciąga się także na wniesione do lokalu mieszkalnego ruchomości członków rodziny najemcy razem z nim mieszkających (art. 686 k.c.). Zastaw ustawowy powstaje z mocy samego prawa i wydanie rzeczy objętej zastawem nie stanowi przesłanki powstania samego zastawu. Zastaw ustawowy na wskazanych wyżej rzeczach ruchomych powstaje z chwilą powstania określonego roszczenia wynajmującego. Wynajmujący ma zatem dodatkowe zabezpieczenie swoich potencjalnych roszczeń wobec najemcy. W przypadku jakichkolwiek zaległości w uiszczaniu czynszu bądź innych świadczeń wynajmujacy może uzyskać zaspokojenie roszczeń z rzeczy ruchomych objętych wspomnianym zastawem (chodzi o egzekucję z tych rzeczy ruchomych).

 

Przysługujące wynajmującemu ustawowe prawo zastawu nie jest jednak bezwarunkowe, gdyż wygasa, gdy rzeczy obciążone zastawem zostaną z przedmiotu najmu usunięte (art 671 § 1 k.c.). Wynajmujący może się sprzeciwić usunięciu rzeczy obciążonych zastawem z lokalu mieszkalnego i zatrzymać je na własne niebezpieczeństwo, dopóki zaległy czynsz nie będzie zapłacony lub zabezpieczony (art. 671 § 2 k.c.).

 

Jako, że celem tego serwisu jest wyjaśnienie podstaw stosunku prawnego najmu lokalu mieszkalnego, zatem nie będę wyjaśniał zasad i całego postępowania związanego z egzekucją z rzeczy ruchomych, które są uregulowane w k.p.c.